Lost in Paradise

Op 17 mei 2021 vloog ik eindelijk Duitsland uit. Mijn redenen om naar Abadiania te komen waren iets anders dan de meeste mensen die hier komen. Ik wilde gewoon Duitsland ontvluchten. Ik had genoeg van alle aanklachten, slechte vibraties en het weer. Mijn droom was om op een goedkope en zonnige plek te wonen met begripvolle mensen. Gewoon een rustig leven hebben. Ook kon ik me een leven in Europa niet veroorloven zonder weer een 9-tot-5 baan te nemen.

Vandaag kan ik je vertellen. Het was de bedoeling dat ik hier zou zijn.

Aangekomen in Abadiania besefte ik langzaam waar ik was beland. Ik ging naar de casa De Dominacio niet precies wetende wat hier aan de hand is. In ieder geval realiseerde ik me dat de meeste mensen hier ongevaccineerd en begripvol zijn. Mijn besluit om te blijven stond vast. Toen ik mijn vlucht terug naar Duitsland annuleerde om te blijven gebeurde er iets vreemds. Ik deed gewoon een briefje in de driehoek waarin ik vroeg om een oplossing voor mijn geldproblemen. Wat er gebeurde is dat ik kort daarna het hele bedrag van mijn vluchten terug kreeg dat ik betaald had. Niet alleen de vlucht terug. Ik kreeg al mijn geld terug. Ik kwam gratis naar Abadiania.

Als dat niets betekent, weet ik niet wat wel. Voor mij was dat het beginpunt van mijn ervaringen in Abadiania.

In de tijd hier had ik veel verschillende ervaringen met gewoon een briefje in de driehoek stoppen. 

Ik wil je de meest verbazingwekkende verhalen vertellen.

Eerst heb ik een foto geplaatst van drie mensen die slechte gezondheidsproblemen hadden. De eerste persoon had problemen met zijn spijsvertering. Hij had regelmatig pijn in zijn buik waardoor hij zich niet op zijn werk kon concentreren. Een week nadat ik het briefje had geplaatst had hij niets meer en spraken we weer over zaken. De volgende persoon heeft jaren geleden een ernstig verkeersongeluk gehad en kan daardoor niet goed lopen. Zijn been is gezwollen en hij kan het niet goed bewegen. Twee uur nadat ik de foto in het mandje had gelegd schreef hij me of ik iets had gedaan want hij voelde zich veel beter. De derde persoon heeft ernstige borreliose. Hij had zijn dood al geaccepteerd en verwachtte nog maar een paar maanden te leven. Hij was niet in staat zich te concentreren... Een week nadat ik zijn foto in de driehoek had geplaatst spraken we weer over zaken. Hij is niet volledig genezen, maar veel beter.

Last but not least heb ik voor mezelf eind 2021 vastgelegd dat ik de kwestie met een coaching die ik moest afbetalen wil oplossen. (een paar duizend euro) Kort daarna schreef de coach waar ik het geld aan verschuldigd was mij een bericht dat hij graag wilde dat ik een paar maanden later zou betalen.

Dit zijn allemaal wonderen die je niet kunt verklaren met logisch denken. Ik hoop dat ik je wat inzichten heb gegeven over waarom ik nog steeds hier ben en ik ben blij om meer te delen.

Word lid van onze 66 abonnees